گردشگری سلامت
    گردشگری سلامت یکی از قدیمی‌ترین اشکال گردشگری است. تمدن‌های باستانی از 5000-1000 سال قبل از میلاد، بسیاری از روش‌های درمانی را به‌کار می‌گرفتند که امروزه در چشمه‌های آب گرم می‌توان یافت. رومی‌ها نیز که فن معالجه با آب را از یونانیان به ارث برده بودند اولین چشمه‌های آب گرم را در اروپا تأسیس کردند. یهودی‌ها با شنا کردن در دریای مردگان غسل آیینی را به جا می‌آوردند؛ امپراتوری عثمانی حمام‌های ترکی ساخت؛ در قرن 18 میلادی اولین شیوه‌های معالجه با آب دریا  (بازدید از تفریحگاه‌های دریایی) ظهور کردند. اولین تفریحگاه‌های چشمه‌های آب گرم در اوایل قرن 19 میلادی در آمریکا شروع به فعالیت نمودند. این نوع گردشگری در نیمه دوم قرن بیستم رشد قابل ملاحظه‌ای داشته که این رشد را می‌توان در گسترش و افزایش هتل‌ها و مراکز تندرستی و چشمه‌های آب گرم مشاهده کرد (اسمیت و همکارانش، 1392).
گردشگری سلامت در سال‌های اخیر رشد محسوسی داشته است که تکثیر و فزونی یافتن چشمه‌های آب گرم، هتل‌های تندرستی و مراکز آسودن  (برای مراقبه، یوگا، مدیریت استرس، و...) گواه این امر است. تغییر در تعاریف سلامتی و اتخاذ رویکردهای فعال‌تر نیز به این رشد کمک کرده است (مردم خواهان بهبود سبک زندگی خود هستند تا دوران پیری سالم‌تری داشته باشند). معتبرترین تعریف از سلامتی را سازمان جهانی بهداشت  (1948) ارائه کرده است: "سلامتی، رفاه کامل جسمی، روانی و اجتماعی است و تنها نبود بیماری یا ناتوانی نیست". سلامتی، وضعیتی فراتر از نبود مریضی است، یعنی علاوه بر جسم با عواطف، تفکرات و احساسات افراد نیز ارتباط دارد. مفهوم تندرستی به این ایده حتی وسعت بیشتری می‌بخشد. آن دسته از گردشگرانی که مریض نیستند و نیازی به معالجه و درمان ندارند نیز تعطیلاتی را به هدف تندرستی انتخاب می‌کنند. تندرستی بر طبق تعریف موسسه ملی تندرستی  "فرایند فعال آگاه شدن و تصمیم‌گیری برای داشتن زندگی‌ای موفق‌تر است". بسیاری عقیده دارند که تندرستی باعث ایجاد هماهنگی و تعادل در سلامت روانی، جسمی، معنوی یا به‌طور کلی سلامت زیستی فرد می‌شود. افزايش علاقه به تندرستي عمدتاً ريشه در زندگي در حال تغيير انسان دارد و ارتباط زيادي با معالجه‌ي يك بيماري خاص ندارد. در مقابل، گردشگری درمانی با شرایط جسمی و بیماری ارتباط دارد و شامل تجدید قوا یا گذران دوران نقاهت در چشمه‌های درمانی و یا حتی جراحی می‌شود. این نوع گردشگری را می‌توان بر روی یک پیوستار قرار داد. در یک سر آن گردشگری تندرستی قرار دارد که با زندگی معنوی مردم ارتباط دارد و در سر دیگر گردشگری پزشکی است که تمرکزش اساسا بر جسم و مداوای آن است. با این حال، هر روز بازدیدکنندگان بیشتری به ایجاد تعادل در جسم، ذهن و روح خود علاقه‌مند می‌شوند و بسیاری از چشمه‌ها و تفریحگاه‌ها، در حال عرضه فعالیت‌های متنوع گردشگری سلامت و درمان هستند. از این رو و با توجه به آمارهای پیش¬رو به نظر می¬رسد که توجه به این بخش از صنعت گردشگری حائز اهمیت فراوانی برای بسیاری از کشورهای صاحب منابع باشد. همانطور آمار نشان می¬دهد تنها در بخش گردشگری پزشکی هرساله حدود 11 میلیون بیمار بین‌المللی به قصد مراجعه به مراکز و کلینیک‌های پزشکی و درمانی کشورهای دیگر از مرزهای کشور خود خارج می‌شوند. در واقع درباره‌ی آمارهای بین‌المللی گردشگری پزشکی