گونه‌شناسی گردشگری سلامت
     محققان و سازمان¬های مختلف هر یک بنا به نیاز  و درک خود از این صنعت مدل و طبقه¬بندی مختلفی از گردشگری سلامت ارائه کرده¬اند که البته در برخی جزئیات با یکدیگر تفاوت دارند. برای نمونه کوکران  (2008) گردشگری سلامت را به قرار زیر به سه بخش عمده تندرستی، درمانی و پزشکی تقسیم کرد:
•    تندرستی: مسافرت به دهکده های سلامت و مناطق دارای چشمه های آب معدنی و آب گرم برای رهايی از تنش های زندگی روزمره و تجديد قوا بدون مداخله و نظارت پزشکی و در مواردی که گردشگر بيماری جسمی مشخصی نداشته باشد را گردشگری تندرستی گويند.
•    علاجی : مسافرت به منظور استفاده از منابع درمانی طبيعی(آب های معدنی، نمک، لجن و غيره) جهت درمان برخی بيماری ها يا گذران دوران نقاهت تحت نظارت و مداخله پزشکی را گردشگری درمانی گويند.
•     پزشکی: مسافرت به منظور درمان بيماری های جسمی يا انجام نوعی از عمل های جراحی تحت نظارت پزشکان در بيمارستان ها و مراکز درمانی را گردشگری پزشکی گويند. در اين نوع از گردشگری سلامت، بيمار ممکن است پس از درمان و معالجه نيازمند استفاده از فضاها و خدمات گردشگری درمانی(مانند اسپاها) باشد.

کشور استرالیا نیز طبقه¬بندی از گردشگری سلامت در کشور خود ارائه داده است که نگاه  و تفحص در آن خالی از لطف نیست. در این طبقه¬بندی گردشگری سلامت جزیی از گردشگری با علایق ویژه بوده و یک بازار دنج در صنعت گردشگری محسوب می‌شود. استرالیایی¬ها گردشگری سلامت را به دو دسته خردتر تندرستی و پزشکی تقسیم می‌کنند که آنها نیز به نوبه خود به بخش¬های خردتری تفکیک می¬شوند: